در الگوی معمول حمل ورودی، هر تامین‌کننده بار خود را جداگانه می‌فرستد. وقتی تامین‌کنندگان زیاد و محموله‌ها کوچک‌اند، نتیجه کامیون‌های نیمه‌خالی، تعداد زیاد تحویل در اسکله و هزینه‌ی حمل بالا است. میلک‌ران (Milk Run) الگوی دیگری است: یک وسیله‌ی حمل با مسیر و برنامه‌ی ثابت، از چند تامین‌کننده نزدیک به هم بار برمی‌دارد و یک‌جا به مقصد می‌رساند.
منطق اقتصادی ساده است: به‌جای چند حمل کم‌بار، یک حمل پربار. همزمان تعداد تحویل در اسکله کم می‌شود، که بار کاری دریافت و ازدحام را می‌کاهد. چون برنامه ثابت است، زمان تحویل قابل‌پیش‌بینی‌تر می‌شود و می‌توان سفارش‌های کوچک‌تر و پرتکرارتر داد، که موجودی چرخه‌ای را در محل مصرف کم می‌کند.
این الگو وقتی مناسب است که تامین‌کنندگان از نظر جغرافیایی نزدیک باشند، حجم هر کدام تنها بخشی از ظرفیت یک وسیله‌ی حمل باشد، و نیاز به تحویل منظم و تکرارشونده وجود داشته باشد. اگر تامین‌کنندگان پراکنده‌اند یا بار هرکدام یک کامیون کامل است، مزیتی ندارد. منطقه‌های صنعتی نزدیک به هم، مثل شهرک‌های صنعتی، نمونه‌ی مناسبی هستند.
طراحی مسیر به چند چیز بستگی دارد: مجموع حجم و وزن بارها، پنجره‌های زمانی بارگیری هر تامین‌کننده، ترتیب بارگیری (مثلاً کالای سنگین اول) و ساعت رسیدن به مقصد. برنامه‌ی هفتگی ثابت با روزهای مشخص برای هر تامین‌کننده ساده‌ترین شکل آن است، و مسیریابی پیشرفته‌تر را می‌توان بعد از اثبات ارزش اضافه کرد.
نکته‌ی مهم، هماهنگی با برنامه‌ی تولید و سفارش است. تامین‌کننده باید بداند کدام روز بار برداشته می‌شود و محصول باید تا آن زمان آماده باشد. اگر آماده نشود، یا وسیله‌ی حمل منتظر می‌ماند یا بدون بار می‌رود و کل مسیر به هم می‌خورد. بنابراین پایبندی به برنامه از طرف همه‌ی تامین‌کنندگان شرط اصلی است.
اشتباه رایج، در نظر نگرفتن هزینه‌ی هماهنگی است. صرفه‌جویی کرایه ممکن است با هزینه‌ی مدیریت برنامه، تأخیرهای زنجیره‌ای و ریسک توقف مسیر خنثی شود. اشتباه دیگر، اجرای میلک‌ران برای اقلامی که حساسیت زمانی بالایی دارند. اگر یک قطعه‌ی حیاتی باید همان روز برسد، مسیر ثابت و دوره‌ای ممکن است مناسب نباشد.
ارزیابی بر پایه‌ی هزینه‌ی کل است: کرایه، موجودی در راه و در محل مصرف، هزینه‌ی دریافت، و کیفیت و آسیب. گاهی سرمایه‌گذاری روی جعبه‌های استاندارد و بسته‌بندی بازگشتی نیز به این الگو کمک می‌کند و نیز به مدیریت جریان معکوس ظروف باید توجه کرد.
نقطه‌ی شروع عملی: تامین‌کنندگان ورودی خود را روی نقشه ببینید و خوشه‌های نزدیک را شناسایی کنید. برای یک خوشه‌ی سه تا پنج‌تایی، حجم هفتگی هر کدام و هزینه‌ی حمل فعلی را بنویسید و با یک مسیر مشترک مقایسه کنید. اگر صرفه‌جویی قابل‌توجه است، یک پایلوت هشت‌هفته‌ای اجرا کنید.